Pikantne jedzenie i mikrobiota jelitowa – czy to połączenie oznacza bombowy stan zdrowia?

Szczypie, piecze, pali policzki i łaskocze żołądek, ale wszystko to jest bardzo zdrowe! Zwalcza stany zapalne, obniża poziom cholesterolu, zwalcza nadciśnienie, otyłość... Zalety pikantnego jedzenia wydają się nieskończone.
Te korzystne właściwości przypisuje się kapsaicynie – składnikowi papryczki chili odpowiedzialnemu za jej piekący smak. O ile mówiąc o smaku papryczki, trudno pominąć jej ostrość, to mechanizmy jej działania są jeszcze pełne znaków zapytania. Według jednej z wysuniętych hipotez spożywanie kapsaicyny powoduje wzbogacenie mikrobioty jelitowej w bakterie wytwarzające krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (sidenote: Krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe Krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe są źródłem energii (paliwa) dla komórek organizmu, współdziałają z układem odpornościowym i biorą udział w komunikacji między jelitami a mózgiem. Silva YP, Bernardi A, Frozza RL. The Role of Short-Chain Fatty Acids From Gut Microbiota in Gut-Brain Communication. Front Endocrinol (Lausanne). 2020;11:25. ) , którym zawdzięczamy te korzyści.

Badanie in vitro na próbkach stolca

Aby zweryfikować tę hipotezę, wykluczając jednocześnie interakcje kapsaicyny z innymi składnikami ludzkiego organizmu, zespół chińskich i amerykańskich naukowców postanowił przeprowadzić badanie in vitro. Badacze pobrali próbki stolca dwóch zdrowych osób, wprowadzili je do bioreaktora imitującego warunki panujące w jelicie grubym, po czym dodali kapsaicynę albo roztwór kontrolny. Po dwóch tygodniach badacze zanalizowali skład próbek i porównali wyniki z tymi, które otrzymali na początku badania, przed dodaniem roztworu z kapsaicyną lub bez niej.

Kapsaicyna powoduje korzystną dysbiozę

Niezbędna dla zdrowia różnorodność bakterii wchodzących w skład dwóch próbek mikrobioty jelitowej poddanych działaniu kapsaicyny bardzo wzrosła w trakcie badania, co potwierdza obserwacje in vivo dokonane w ramach różnych badań z udziałem ludzi oraz na myszach. Wytwarzanie niektórych krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych również się zmieniło, ale w różny sposób w różnych próbkach: obie wytworzyły większą ilość kwasu propionowgo (znanego z roli w regulacji apetytu), ale tylko pierwsza z nich wytworzyła więcej kwasu masłowego (znanego z właściwości przeciwzapalnych).