Czy bakteria pozwoli zapobiegać cukrzycy?
Na razie to marzenie spełniło się tylko w probówce i u myszy. U człowieka jeszcze nie. Bakteria A. indistinctus może jednak poprawić insulinooporność u osób w stanie przedcukrzycowym.
Dostęp do pracowników służby zdrowia
Znajdź tutaj swoją dedykowaną przestrzeń
O tym artykule
W cukrzycy problemem jest (sidenote: Cukrzyca Choroba przewlekła powstająca, gdy trzustka nie wytwarza dostatecznej ilości insuliny lub gdy organizm nie jest zdolny do efektywnego wykorzystania insuliny, którą wytwarza. Z czasem cukrzyca może uszkadzać naczynia krwionośne serca, oczy, nerki i nerwy. ) , a dokładniej (sidenote: Glikemia Poziom cukru we krwi. ) . Cel leczenia to uniknięcie skoków ilości cukru (czyli hiperglikemii) po posiłkach. U zdrowej osoby (sidenote: Insulina Wytwarzany przez trzustkę hormon, którego funkcją jest obniżanie ilości cukru we krwi do poziomu około 1 g/l. ) utrzymuje ją na poziomie około 1 g/l. U diabetyków organizm sobie z tym nie radzi, ponieważ trzustka nie wytwarza dostatecznej ilości insuliny (cukrzyca typu I) lub organizm nie reaguje na insulinę (cukrzyca typu II). Wydaje się, że mikrobiota jelitowa ma udział w insulinooporności zaobserwowanej u chorych na cukrzycę typu II, ale mechanizmy tej zależności wciąż są niejasne. A raczej były niejasne, ponieważ opublikowane w prestiżowym czasopiśmie Nature badanie rzuca na nie światło.
Monocukry sprzyjają insulinooporności
Badacze stwierdzili, że im nasz stolec jest bogatszy w pewne cząstki, tym większa jest nasza insulinooporność. Stolec ochotników dotkniętych insulinoopornością zawierało znacznie więcej (sidenote: Węglowodany Rodzina makroelementów obejmująca cukry (czyli „węglowodany proste”), które często cechuje słodki smak (glukoza, fruktoza, galaktoza, maltoza, laktoza, sacharoza) oraz skrobie (czyli „węglowodany złożone”). ) fekalnych, zwłaszcza najprostszych (sidenote: Cukrów Fruktoza, galaktoza, mannoza i ksyloza. ) wytwarzanych przez bakterie. Te monocukry bynajmniej nie są nieszkodliwe – sprzyjają gromadzeniu tkanki tłuszczowej, pobudzają nasz układ odpornościowy do tego stopnia, że powodują stan zapalny (słaby, ale długotrwały i szkodliwy), i, ostatecznie, prowadzą do insulinooporności.
2 mln zgonów związanych z cukrzycą (1,5 mln) i chorobami nerek spowodowanymi przez cukrzycę (0,5 mln) w 2019 r.
422 mln 108 mln cukrzyków w 1980 r. i 422 mln w 2014 r.
+3% Od 2000 r. do 2019 r. śmiertelność z powodu cukrzycy według wieku wzrosła o 3%.
Bakterie uczestniczące w procesie
Wydaje się, że w procesie tym uczestniczą dwa typy bakterii:
- bakterie z rodziny Lachnospiraceae związane z wytwarzaniem większej ilości tych cukrów prostych i insulinoopornością
- oraz bakterie typu Bacteroidales (Bacteroides, Alistipes i Flavonifractor) zmniejszające ilość tych cukrów oraz insulinooporność.
Bezpośredni wpływ „sympatycznych” Bacteroidales został nawet zmierzony: w probówce wprost pożerają one cukry proste. Która jest najbardziej łakoma? Gatunek Alistipes indistinctus, który gustuje w największym wachlarzu monocukrów. Ten sam mechanizm występuje u otyłych myszy: szczypta A. indistinctus zmniejsza ilość monocukrów w stolcu, obniża glikemię u zwierząt i zwiększa ich wrażliwość na insulinę.
Implikacje tych prac idą w dwóch kierunkach, choć, oczywiście, przed sformułowaniem zaleceń niezbędne są badania z udziałem ludzi:
• Lachnospiraceae mogą być biomarkerem stanu przedcukrzycowego;
• probiotyk A. indistinctus może poprawiać insulinooporność u osób w stanie przedcukrzycowym.
