Chlorowana woda – czy grozi antybiotykoopornością u niemowląt?

Oporność na antybiotykintibiotic jest coraz powszechniejsza na świecie i stanowi duży problem zdrowotny: od roku 2018 do 2023 odsetek przypadków oporności wzrósł w przypadku ponad 40% par bakteria–antybiotyk obserwowanych przez WHO². Podejmowane działania koncentrują się przede wszystkim na ograniczaniu stosowania antybiotyków i promowaniu szczepień zapobiegających zakażeniom. Antybiotykooporność może jednak mieć związek również z czynnikami środowiskowymi. Australijscy badacze przyjrzeli się jednemu z nich, dotychczas słabo zbadanemu – spożywaniu chlorowanej wody pitnej.

Woda chlorowana czy filtrowana – badanie z udziałem 197 niemowląt obserwowanych przez 12 miesięcy

Chlorowanie wody pitnej, zapewnia jej dezynfekcję, zwiększa jej bezpieczeństwo sanitarne i ogranicza ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego. Ilość chloru jest regulowana przez przepisy. Ilości objęte badaniem (od 0,3 do 1,1 mg/l) były mniejsze od limitu wynoszącego 5 mg/l. Ten resztkowy chlor obecny w wodzie z kranu po przeprowadzeniu dezynfekcji może jednak wpływać na środowisko jelit niemowląt przez to, że sprzyja bakteriom wyposażonym w mechanizmy antybiotykooporności. Aby przetestować tę hipotezę, 197 niemowląt w wieku sześciu miesięcy przydzielono losowo do grup, z których jedna przez dwanaście miesięcy piła przefiltrowaną, pozbawioną chloru i innych chlorowych środków dezynfekujących, a druga zwykłą, chlorowaną wodę kranową. Próbki kału pobrane na początku i na końcu badania pozwoliły przeanalizować DNA obecnych w nich mikroorganizmów.

Mikrobiota zasadniczo niezmieniona, ale zawierająca więcej składników sprzyjających antybiotykooporności

Mikrobioty obu grup były zasadniczo podobne: charakteryzowały się podobnym bogactwem gatunkowym i różnorodnością, bez istotnych różnic w ogólnej strukturze mikrobioty. W grupie spożywającej chlorowaną wodę stwierdzono natomiast bogatszy „rezystom”, czyli większą obfitość funkcji związanych z opornością na antybiotyki, takich jak funkcje enzymów rozkładających antybiotyki³.

Dodatkowa analiza sugeruje, że wzrost obfitości funkcji związanych z opornością jest wyraźniejszy u dzieci, które w trakcie badania zarówno spożywały chlorowaną wodę, jak i otrzymywały antybiotyki. Autorzy formułują zatem hipotezę, że te dwie ekspozycje mogą wzmacniać się nawzajem i zwiększać ryzyko selekcji oporniejszych bakterii.