Atopowe zapalenie skóry (zwane też egzemą atopową) to przewlekła choroba zapalna objawiająca się w bardzo wczesnym dzieciństwie w postaci wyprysków atopowych, które okresowo się nasilają i w większości przypadków ustępują w okresie dojrzewania. Zmiany mikrobioty skórnej są powiązane z tą chorobą i jej nasileniem. W ubytkach skóry podczas zaostrzenia stanu zapalnego występują duże ilości Staphylococcus aureus i S. epidermidis oraz mniejsza ilość paciorkowców. Przypuszcza się również, że mikrobiota nosa jest rezerwuarem bakterii i podtrzymuje stan wzajemnego zakażenia między nosem a skórą, ale niewielka ilość danych nie pozwala potwierdzić tej hipotezy.
Nos i skóra – dwie powiązane mikrobioty?
Naukowcy zbadali próbki pobrane z nosów i uszkodzonej skóry dzieci cierpiących na atopowe zapalenie skóry. Ubytki skóry były skolonizowane niemal wyłącznie przez gronkowce, ale gatunki te nie stanowiły większości mikrobioty nosa, bardziej zróżnicowanej i zdominowanej przez inne bakterie (Moraxella, Corynebacterium, Dolosigranulum). Różnice składu nie przeszkadzają mikrobiocie nosa i skóry wchodzić w interakcje, na co wskazuje powiązane statystyczne między gatunkami bakterii zasiedlającymi kanały nosa i bakteriami obecnymi na skórze, nie są jednak znany mechanizmy tych oddziaływań.
Dwa rodzaje mikrobioty związane z nasileniem choroby
Ponadto skład mikrobioty nosa oraz – w jeszcze większym stopniu – mikrobioty skóry ma związek z nasileniem choroby. Ten związek między mikrobiotą a nasileniem choroby opiera się zwłaszcza na obecności gronkowców pochodzących z mikrobioty nosa i skóry, ale także innych gatunków, takich jak bytująca w nosie Moraxella. Wyniki te sugerują, że mikrobiota nosa i mikrobiota skóry mogą potencjalnie wpływać na zaostrzenie stanu zapalnego w przebiegu atopowego zapalenia skóry – kończą autorzy. Zachęcają oni do kontynuacji badań w celu dokładniejszego ustalenia, jakie gatunki bakterii i rodzaje mikrobioty mają związek z tą chorobą.
